Sen Ne Olmak İsterdin?

            Ne olmak isterdim? Düşünüyorum da sanırım balık olmak isterdim minik , renkli güzelce bir balık. Küçük dediysem de akvaryumda olacak gibi değil. Akvaryum balıkları çabuk ilgi görüp unutulanlardan oluyorlar.Hayır hayır onlardan olmazdım. Hani daha çok Nemo vardı ya onun gibi. Ne şeker birşey o. Hem denizde uçsuz bucaksız , hem ailesi var yalnız değil , hem çook güzel değil mi? Ama küçük balık olmak biraz da kötü gibi , büyük balığın midesine gidersin işte o an bitersin , ne hisseder 3 saniyede olsa hafızası o korkuyu hissettiyse yeter...

Vazgeçtim küçük bir balık olmaktan büyük bir yunus olayım..Hem güzel , hem akıllı , hem hisli bir balık olayım. Açık denizlerde süzülerek denize batıp çıkayım..Uzaktan bakana parıldayayım , inanılmaz bir haz alıyorum , bat ve çık , süzül aynı öğretilerle hareket et...harika. Uzaktan ne hoş geliyor beraber yaptığımız hareketler..Sevecen bakışlar ne güzel. Olmak istediğim bu işte ,evet.

          

            Ama yunussam yapamayacaklarımda var değil mi ? Onları hiç düşünmemiştim.Denizin o güzelliğini uzaktan seyredemeyeceğim mesela. Hep o güzelliğin içinde olacağım . Şimdi ki gibi zevk alacak mıyım yunus olunca da. Yok , hayır . En iyisi ben denizdeki yaşamdan vazgeçeyim...

Dur bir düşüneyim bir kelebek , renkli kanatlar , hem denizi izleyebiliyor , uçabiliyor , dallara konabiliyorum.Evet kelebek olmalıyım..Gürültüsüz, doğa harikası bir canlı.Vav şuna bak dedikleri bir kelebeğim. Uçuyorum piknik yapan insanların üzerinde, çocuk cıvıltıları arasında geziyorum. Sahile yol alıyorum , doğa , temiz hava , cıvıl cıvıl insan sesleri , deniz ve rüzgarın sesi çok güzel herşey. Ama akşam olmak üzere ve üzerimde bir ağırlık var , düşünüyorum da. Kelebeklerin ömrü kısaydı değil mi? Hem de birgünden bahsediyorlar. Tercihim kendimden mi vazgeçiş olmalıydı? Hayır kelebek değilim.

Bir kuş . Yüzebilen , uçabilen , yalnız olmayan bir kuş olmalıyım. Martılar birbirlerinin rüzgarını kesmek için sırayla öne doğru geçip , olağanüstü figürler çıkarabilirler. Dalamazlar fakat çok iyi de yüzebilirler. Aç kalmazlar , ihtiyaçlarını çok rahat karşılayabilirler. Bunun yanısıra farklı yerler gezerler , göç ederler. Evet martı...Tüm uğraş ve fikirlerden sonra martı olmak gayet iyi bir fikir.

           Bundan sonra martıların yaşam döngüsünü uygulamalıyım. Düşünmüyor , yemek derdine düşmüyor , toplu taşımaya binmiyor , insanların içinde olduğum kadar istediğimce dışında dolanabiliyorum. Olamadığım bir martı için onlar gibi olmaya adıyorum kendimi. Birine kızdığımda martıyım anlamadım diyebilirim artık , yaşamın tadını unutmak yok , tadına varmak için yaşıyorum hatta.

Olmak isteyipte olamadığımız herşey için yazıyorum. Bedenen olamasakta , istediğimizi olmak gene bizim elimizde. Oturup sessizce düşününce olmak istediğin yerde, o düşüncede olabilirsin sende!