20 yılın anısına,5 yıl hatırına!

Sen gittiğinde 20 yaşımın içindeydim ben. Varlığından haberdim ama bir haberdim yıllarca, ne var ne yoktun oysa. Olmanın anlamı neydi ya da olmamanın. Düşündüm çok ama yanıtlayamadım asla. Sorularım hep cevapsız kaldı.. Ben sordum ama ben cevaplayamadım, cevap bulamadım..Olsaydı , dursaydı larla geçirecek zaman olmadığını anladığımda sormadım bir daha. Akışına bırak hayatı dedim , dediğim gibi olmasa da çoğu zaman kendime dayattım.

Ne acı aslında senin için , hem var olmak hem yok olmak..Anlamadım bunu, anlamak istemedim ki..Şimdi düşününce garip geldi. Geçtin kıyımdan bir su yosunu misali. Olmadın oyunlarımda, şarkılarımda, mutluluğumda, acımda. Sevincimi paylaşmadım senle, sen de benle..Hiç aramadım seni bugün bu oldu diye, anlatmadım uzun uzadıya, sende öyle.




          Düşündüm de hiç uzun konuşmamışız biz senle, konuşacak birşeyimiz mi yoktu? Hayır!Bana göre çoktu..Konuşursak susmayız diye miydi peki,neden konuşmadık hiç. Niye konuşmadın, paylaşmadın?

Biz bir olduk , ama 2 yabancı! Her görüşmeden öncesi heyecanlı ama her seferinde hüsran. Ben sarılmayı istedim çok, her görüş günü öncesinde..Hayal ettim.Biliyorum sende. Ama aradaki bu biz olamama yaptı tüm bunları..Ki ben seni uzaktan öperken sen elimi sıktın..Gözlerinle anlatmak istedin aslında özlediğini, sarılmak istediğini.Anladım gerçekten, hissettim.Ama bende cesaret edemedim..Sen bir adım atsaydın ya bana, atmadın..O zaman bende koşardım sana.Belki ayrılığın ardından attığın seni seviyorum mesajlarına karsiligim daha farklı olabilirdi, .. belki!

           Sen gideli bugun 5 koca yil gecti.Olmadigin her an buyuyordum ama gittigin gerçeğini gördüğümde kocaman bir kiz oldum o gun.sen gittin ya ben geçen her yeni gunde bir yil daha buyüdüm.Anlamama yardimci oldu biliyor musun?Sevdiklerime sarılmama,aklıma geldiği gibi yaşamaya,sevdiğime o an kıymet gostermeme yaradı..Sen varken de biliyordum aslinda nasılsa yoktun ya hayatımda kıyımın yosunu?

        Zamanında sevmezdin ya o uyuşuk,mıymıy hallerimi.Bende sevmedim hiç.Öyle uyuşuk değildim aslında,itiraf ediyorum şimdi onlar hep utangaçlıktandı.Şimdi mi, şimdi de ben uyuşukluğa tahammül edemiyorum tıpkı senin gibi.He bir de sendeki inadın aynısıymış bendeki de,seni tanıyanlar söylüyor.Huy bu çekiyor derlerdi inanmazdım,oluyormuş.

         Zaman geçti.Hayatım degişti.Benim gibi.İş degiştirdim,evlendim mesela..Varlığında nasıl olacak bu iş dediğim çok şey oldu,bir kısmı olmadı.Acı çektim sen gideli bir hayli,en değerlilerimden birini daha toprağa verdim..Olsaydın , yanımda olur muydun?Sende severdin onu ya ,olsaydın benle ağlar mıydın?Düğünüme gelir miydin ki?Sever miydin sevdigimi?Merakım gitmeyecek hiç degil mi?

          Biliyor musun sen gittikten kısa bir sure sonra iş çıkışında bir adam gördüm,ayni sen.sendin o!Peşinden gittim.Sonunda mi kendimi deniz kiyisinda buldum,adam yok ve sende kiyimin yosunu.Tesadüf müydü , gerçekler mi bilemedim..Sen mi götürdün beni oraya?

Olsaydini hic bilmedim ben.boyle olmaliymis yaşadık ve oldu.Buyumem icin gitmen gerekiyormus.gittin de buyudum.Senle öncem olmadı,sonram olmayacak.

Garip olan ne biliyor musun? Ayıp birşeyden bahsediyormuşum gibi kaçak göçek yazmak..İçimdekini yazarken birini yaralamak korkusu..Halbuki hiç olmadığın kadar vardın ve olmadığından suçluydun gözümde.Sanki ihanet ediyormuşum gibi hissetmek niye ya da kime? Halbuki olmadığında da mutluydum ben,yaralı ama mutlu. Bakışlarındaki hüznü saymazsak insanların.Bana göre hüzünlenecek birşey yoktu ya neyse..Ah büyükler işte. Büyüdüm bende.

Bugün 25 yaşında bir kızın var ve olmadığındaki kadar özlemle anıyor seni.Son anlarını hatırlıyor sadece. Eskiden olduğu gibi yaza görüşeceğiz nasıl olsa diye geçiriyor aklından.Özlüyor.Sadece güzel anlar anıyor, hatırlıyor! Babamın 5.yılına...