Pollyanna'ya Pazartesi Sendromu !

Sendroma girmek için giriyoruz diye düşünmeye başladım artık.

Pazar günü çalışanlara Pazartesi tatil yapanlara Salı günü mü sendrom oluyor? Bu sendromlar aktif kullanılan kelimeler haline geldikçe hayattan zevk almıyor insan!

Pazartesi ilk iş günü diye , Salı daha haftanın bitmesine çok var, Çarşamba hafta ortası, Perşembe yorgun, Cuma haftanın tüm yorgunluğu üzerimizde diye, bazen sinirlendim diye giriyoruz sendroma.
Cumartesi yarın son tatil günü, Pazarları offf yarın iş var sendromu!
Bahar depresyonları, mevsim geçişleri, sabah uyanışları derken eee hafta bitiyor, haftalar ay kovalıyor benim de ömrüm sendromla geçiyor!

Karar verdim uzun bir zaman önce sendromsuz günlere! Biran mutsuz olsam da hemen atıyorum üstümdeki sendrom sislerini, yakıyorum mutluluk lambalarımı,derin derin nefes alıp veriyorum, biraz zoraki gülümsüyorum, söylüyorum kendime şarkımı.. Benden mutlusu yok, inanıyorum buna. İçimdeki mutluluk isteğine ayak uyduruyor, kalbim, beynim, tüm benliğim.

Kış ayındaysak okuyorum kitabımı, yapıyorum puzzleımı, fırında mis kokulu kekim, mutluyuz!
Kekim yandı, puzzle parçam kayboldu, kitabım bitti çok dert değil. Zamana ne çok şey sığdırıyorum aferin bana : )

Yazın mı zaten hava mis, sıcacık, güneş parlıyor, çiçekler açmış her yer rengarenk... Temiz havada buz gibi bir içecekle geçir zamanını.. Boşta olsa o zaman , kendime verdiğim ödül günüm, mutlu günüm!

Ben ve sevdiklerim sağlıklıysa gerisini hallederim mutlulukla!
Açarım pembe panter müziğini, hadi muzurluğa...

Pazartesi yan yattı,salıya iğne battı,çarşamba ortada kaldı,perşembe şaha kalktı,cumaysa depar attı. Bizim sendrom başka haftaya kaldı!!