Koşan & Yenilenen Beyinlere !


                Uzun zamandır yazmadığımı, istediğimi ama yazamadığımı farkettim. Bir depresif durum mudur bilemiyorum. Buara sadece okudum ve inceledim. Depresifsem bile de iyi ki yazıp depresyona sürüklememişim diyebilirim.
                İncelemelerim arasında birşey çok dikkatimi çektim.Mutlaka daha önceden farkeden biri var olmuştur, yazılmıştır , üzerinde konuşulmuştur da ama gene de ben bunu paylaşmak istiyorum.
                Şimdi kelimeleri yutmayacak ama çokta hızlı olacak şekilde anlatmam gerekiyor , durum bildiğiniz gibi değil . Herşey birden oldu , kalp atışlarım hızlandı, artık nefes alamayacak şekilde zorlanıyorum , bir taraftan tempo tempo hızlı hızlı koşuyorum, aslında kaçıyorum. Sende benim tempoma ayak uydur ve bana yardımcı ol lütfen. En hızlı nasıl okuyabiliyorsan o kadar hızlı okuduğunu farkediyorum da. Durup soluklanmak istiyorum, bir nefes ve bir yudum su ama vakit yok. Koşmam gerek daha hızlı , kaçmam ve bana yetişmeden saklanmam gerek, elimdekileri var gücüyle bir çırpıda denize atmalı , belki bir kum yo yo evet aslında kuma gömebilirim, çürüyebilirler belki zamanla evet bence tam da bu olmalı. Derin bir çukur kazmalı, çukur nerede kazmalıyım , nereye koşmalıyım?
                Yavaşla artık çok yavaş küçük adımlarla , tek tek tane tane.Artık nefesim kesildi , tüm gücüm tükendi. Korkularımdan arındığıma göre rahat bir uyku çekebilirim. Korkmadan , kaçmadan , arınmış bir ruhla ben ben olarak. Ama önce yutkunamıyorum , yutkunurken boğazım acıyor çok hem de. Bir yu- dum su lüt – fen . Taneleri geçip hece hece konuşmaya başladım dayanamıyorum artık , bir yerim mi kesildi yoksa kan mı kaybediyorum ? ben kendimden geçtim sen tane tane bitirdin..
                Yanlış mı düşünüyorum peki ? aslında bunlar benim bir hikayemden kesitler, daha açığa çıkmamış bir hikayeden. Okudukça da farkettim ki kitap heyecanlıysa başroldeysem ve kendimi kaptırmışsam gene heyecan dorukta. O an yavaşlıyorsa yavaşlıyorum , heceliyorsa heceliyorum ve koşuyorsa bende koşuyor gibi soluk alıyorum ta ki o anın büyüsü bir yerde biri ile bozulanan kadar ister gerçek dünya olsun ister başrolümün dünyası farketmez..Okumak böyle alıp götürüyor , aynı heyecanı solutuyor sana.
                Aynı etkiyi veremeyeceğimin farkındayım, o histeriyi kopyalama gibi bir istekte yok bende. Sadece bu etkileyici gerçekliği yaşamak , farkedilemeyen durumlarda çok ufakta olsa bir göz kırpmak istedim ; ) Bunu yazmamdaki sebep farkedilir de olsa heyecanlı anlar heyecan ve hızla okumaya sebep olurken yavaş yapılan eylemler yavaş okumamıza sebep veriyor..İlginç bir kabiliyeti beynin!

Yorumlar