Bol şans ve iyi seyirler hepimize!

        Geçmeyen acılar,kapanmayan yaralarla gün geçtikçe küçülüyorum sanki. Dün büyümek için nasıl da çaba harcardım halbuki, hatırlıyorum. Ben dün ki ben değilim sanki ya da ben büyüdükçe dünya küçüldü. Sığamaz oldum duvarlara,odalara.
        
        Küçük ben olmak istiyorum tekrar, bugün istediğim oyuncak alınmadığı için ağlamak.. Alınmadığında yerine beni mutlu edecek yeni yeni mutluluklar istiyorum. Eski ben olsam hatırlayacağım bu kadar çok şey olmazdı,canım bu kadar acımazdı. Her izlediğim figürde seni arayıp buluyor olmazdım,belki anlamazdım bile.Beraber yaptığımız şeyler hatırıma gelmezdi, gözümde yaşlar birikmezdi.
       
        Kıymet bilmek benim için kaybedince olmadı.Hep bildim belki küçükken kaybettiklerimdendi. Bilmiyorum. Zaman geçtikçe kaybetme korkusuyla yaşar oldum,değer bilmeyi,sahiplenmeyi iyice abartır oldum. Gözü dolu dolu gezen o pamuk gibi teyzelere döndüm birden.
   
        Canım her yandıkça seni arar oldum, telefonun çalmadı bile. Görmek istedim uzak geldin yanına gelemedim, beklediğimde de sen gelmedin. Herşey aklımda kurguda sanki,düşünmüyorum dediğimde seni getiriyor karşıma hafızamda. Aynalar acıyı anımsatır oldu , bakamaz oldum. Ayna bana nefes demek, mısır yemek boğazımdaki düğüm, gece aya bakmak sana bir daha sarılamamak oldu.. Her an varolduğunu bilmek melankolikliğimden değil, her gece rüyalarıma girmenden.
       
        Küçük ben olabilseydim sen olacaktın, ben gene seninle uyuyabilecektim,bana gene aydede şarkısını söyleyebilecektin,saçımı yıkayıp okşayabilecektin, sen kafama elini attığın gibi ben hemen dizine başıma koyabilecektim, aradığımda sesini duyabilecektim ve sen bana bildiğin en güzel sözleri sarfedecektin.Canımı sıktıklarında beni teselli edecek , ağlarken benle ağlayabilecektin, hastalandığımı dondurma istemediğimden anlayabilecektin.

        Herkesin  ve birgün benimde yaşayabileceğim şeyler,evet. Ama daha önce de böyle hissederek yaşamak ve geçen günlerde acının geçmediğini aksine içinde çığ gibi büyüdüğünü görerek tekrarlamak daha da yaralıyor, enlerinden olanını yitirmek daha bir koyuyor.

       Tüm gücümü güçlüymüş gibi gösterirken yitirdim çok zaman, bu benim için kırılan son dalım çok ağır geldi. Şimdi yeni dallar yeşertmeye çalışıyorum, yeni umutlar,varolanları daha güçlendirmeyle beraber! Biliyorum çünkü biz bu yalan dünyada piyonluğumuzu yapıyoruz, hayat nasıl yön verir bilemiyoruz ki,en önemlisi kalan enlerimin iyi olması için gücüme güç katmalı!
    
       Olması gerekenleri bir bir gösteriyor hayat bize, ücretsiz gösterileriyle, dramaları  ve komedyalarıyla.Daha komik olan ise sonuna kadar bedelsiz,cezbedici olması!Herkes ücret almadan canhıraş oynamaya çalışıyor rolünü ve seyredenlerle oynayanların hiçbiri karmaşada kaybolmuyor. Öyle bir düzen ve garip denge içinde benim gibilerle!Bol şans ve iyi seyirler hepimize!