Teoman'lı Bayramlaşma

Bugün bir şarkıya denk geldim. Nasıl severim Teoman'ı, ergenken nasıl sesim kisilana kadar söyler,dinlerdim. Hepsi geldi gözümün önüne bir bir ..

Bir pazartesi günü anneannemle pazardan gelmiştik, anneannem terastan uzattığı hortumla sokağımızın derecesini düşürmek için itfaiyeci rolündeydi gene.. Bense önüne oturduğum kaset çalarda önce bir radyodan kaset doldurma avına çıktım baktım şanslı günümde degilim,  hemen kasetlerimden Teoman'ı buldum. Sanırım 14 yaşımdayım..Ve hatta dogumgunum. 2.kattaki evde cam önündeki  yerimi alıp nasıl da avaz avaz şarkıyı söylüyorum.. Anneannem inip seslenmiş duymamışım , yanıma gelip milletin cenazesi var kızım az bir saygılı ol diye  boyumun ölçüsünü aldı önce. Kıstım ama cenazeden haberim yok ki..

Sonra da bozuk moralle dinlemeye devam ettim iyi gelir çünkü müzik.. Ama anneannem gene girdi araya.. dogumgunun papatyam ama baban hayatta..
Hem biz kutlarız akşam.

Her sene ısrarla babamla kutlama yapacağımızı kendimce planlayıp sonra hüsran olduğum bir dogumgunu daha. Halbuki adamın haberi bile yok, var da aklına gelmiyor. Sonra dağ dağa küsmüş haberi yok.. Neyse işte!

O zamanlar şarkıyı dinlerken bugün benim dogumgunum hem sarhoşum hem yastayım, paramparça sözleri nasil dusunduruyordu, vay be diyordum ne yaşamış neler yazmış.
Bugün şarkıyı dinlerken ise babamın öldüğü yaştayım demek için kaç yıl kaldı hesabı yaparken buldum kendimi. O şarkıyı dinlediğim o ana gittim. Tövbe çeken anneannem yok, babam yok şarkının dinlediğim yaşımın uzerine bir o kadar yaş almışım..

Bir şarkıyı dinleyip bir an üzerine düşünüp yazabilmek Yengeçlerin duygusal durumu olabilir belki. Belki bir ergenlik özlemi ya da derdim yok hadi bir dertleneyim de olabilir. Ama tarih tutmasa da bir ramazan bayramı arifesi anneannemin gidişinin etkisi büyük.

Tarihler değil sadece, şarkılar, anlar, kayda alınan günler vesile oluyor belli ki.

O zaman dolu dolu en içten diliyorum. Sevdiklerimizle ağız tadıyla, musmutlu geçirilecek mutlu bayramlar olsun...