Hoşgeldin Yeni Yaşım
Geçtiğimiz hafta farketmedim sanırım sol kolumu zorlamışım. İnsanin neresi çok ağrırsa hiç böyle bir ağrı yaşamadım der ya hani öyle bir ağrıydı. Kullanamadım 2-3 Gün. Sol kol hani kuaföre gittim, kaşımı germeye kol yok. Çantamı sırtıma alıcam sol iptal. Üstümü degişeceğim önce sağ çıkarıp sonra sağ kolla sol tarafı çıkarıyorum. Kolumu aşağı sarkıtsam olmuyor,yukarı kaldırsam olmuyor. Arada göğüs hizamda tutuyorum, öyle keyifsiz haldeyim.
Uykuda dönsen ağrıyor dönmesen uyku tutmuyor ,uykunun bile tadı olmuyor. 3 gün geçti sabah uyandım. Gece uyumuşum birkaç saat deliksiz. Üzerine sabah kalktım ağrım azalmış. Resmen bonus kazanmış güne 5 -0 galip başlamış gibiyim. Çevirdim kolumu biraz kendime, öptüm öptüm durdum.
Eşim uyanmış bakıyor tuhaf tuhaf. Hayırdır? Hayır tabi hayır insan unutuyor arada ama. Vay arkadaş kıymetini bilmedim halbuki ne önemlisin diye arada konuşuyorum.
Geçmese doktora gidecektim öyle karar verdim,beklemenin son günüydü yani.
Neyse bitti gitti şükür. Öncesinde sonrasında olanları uzun uzun anlatmayayım ama, aydınlanmanın geldiği kısa bir andı . Kendini iyi hissetmen gerektiğini düşünmenin ötesinde iyi hissedince mutlu olma hali.
Niye anlattım bunu? Yakın geçmiş zamana kadar kesinlikle doğum günümü kutlamak yok pankartlardı açardım, hem de doğum günümden haftalar önce . Anlamsız bakışlarla da çokça karşılaştım, ne saçma, insan kutlamanın nesini sevmez sorularıyla muhattap oldum. Defalarca sevmiyorum diye açıklama yaptım. Ee doğduk iyi nane oldu, hayatın saçmalamasına dâhil oldum, şansın benimle ettiği kedi fare oyunu oynamasına izin verdim eee dedim hep içimden. Yıllar geçtikçe sessiz karşılayıp beni seven insanlar kutluyor,mutlu oluyor diye düşünüp kabullendim. Zaman geçtikçe ya şans yüz kızartmak istedi, ya ben kendisine al bakalım dedim orasını bilmiyorum. Belki herşey aynı da benim düşüncelerim yaşımla beraber büyüdü bilmiyorum. Ama daha hoş karşılar oldum. Hatta dün akşam ailemin iyi ki doğdun naralarına dans ederek tepki verdiğimi sonradan farkettim.
Hayat istediği yöne aksın ben o akışa rağmen kendime eğlenceli bir yol buluyorum artık . Yılların ögrettiklerine niye ben yerine, eyvallah diyorum. Artık daha sabırlı, daha sevgi doluyum. Tecrübelerimi iyi kötü demeden heybeme atıyorum, yola devam ediyorum. Daha çok şükrediyorum. Kıymet bilmek sadece bir deyim değil cidden biliyorum.Artan beyazlarıma vay be zaman diyorum. Kırışıklıklarıma bakıp gülümsüyorum ve daha çok gezmem gerektiğini, ailemle daha çok vakit geçirmem gerektiğini hatırlıyorum . Daha az plan yapıyorum. Daha çok yaşıyorum. Konu ne olursa olsun keşke dememek için çabalıyorum. Yani fotoğraftaki mutluluğa bakar mısın?
Evet 30lar geçe dursun. Hoş geldin yeni yaşım. Malesef ki ama ne güzel hala başımda aklım.
Uykuda dönsen ağrıyor dönmesen uyku tutmuyor ,uykunun bile tadı olmuyor. 3 gün geçti sabah uyandım. Gece uyumuşum birkaç saat deliksiz. Üzerine sabah kalktım ağrım azalmış. Resmen bonus kazanmış güne 5 -0 galip başlamış gibiyim. Çevirdim kolumu biraz kendime, öptüm öptüm durdum.
Eşim uyanmış bakıyor tuhaf tuhaf. Hayırdır? Hayır tabi hayır insan unutuyor arada ama. Vay arkadaş kıymetini bilmedim halbuki ne önemlisin diye arada konuşuyorum.
Geçmese doktora gidecektim öyle karar verdim,beklemenin son günüydü yani.
Neyse bitti gitti şükür. Öncesinde sonrasında olanları uzun uzun anlatmayayım ama, aydınlanmanın geldiği kısa bir andı . Kendini iyi hissetmen gerektiğini düşünmenin ötesinde iyi hissedince mutlu olma hali.
Niye anlattım bunu? Yakın geçmiş zamana kadar kesinlikle doğum günümü kutlamak yok pankartlardı açardım, hem de doğum günümden haftalar önce . Anlamsız bakışlarla da çokça karşılaştım, ne saçma, insan kutlamanın nesini sevmez sorularıyla muhattap oldum. Defalarca sevmiyorum diye açıklama yaptım. Ee doğduk iyi nane oldu, hayatın saçmalamasına dâhil oldum, şansın benimle ettiği kedi fare oyunu oynamasına izin verdim eee dedim hep içimden. Yıllar geçtikçe sessiz karşılayıp beni seven insanlar kutluyor,mutlu oluyor diye düşünüp kabullendim. Zaman geçtikçe ya şans yüz kızartmak istedi, ya ben kendisine al bakalım dedim orasını bilmiyorum. Belki herşey aynı da benim düşüncelerim yaşımla beraber büyüdü bilmiyorum. Ama daha hoş karşılar oldum. Hatta dün akşam ailemin iyi ki doğdun naralarına dans ederek tepki verdiğimi sonradan farkettim.
Hayat istediği yöne aksın ben o akışa rağmen kendime eğlenceli bir yol buluyorum artık . Yılların ögrettiklerine niye ben yerine, eyvallah diyorum. Artık daha sabırlı, daha sevgi doluyum. Tecrübelerimi iyi kötü demeden heybeme atıyorum, yola devam ediyorum. Daha çok şükrediyorum. Kıymet bilmek sadece bir deyim değil cidden biliyorum.Artan beyazlarıma vay be zaman diyorum. Kırışıklıklarıma bakıp gülümsüyorum ve daha çok gezmem gerektiğini, ailemle daha çok vakit geçirmem gerektiğini hatırlıyorum . Daha az plan yapıyorum. Daha çok yaşıyorum. Konu ne olursa olsun keşke dememek için çabalıyorum. Yani fotoğraftaki mutluluğa bakar mısın?
Evet 30lar geçe dursun. Hoş geldin yeni yaşım. Malesef ki ama ne güzel hala başımda aklım.



Yorumlar
Yorum Gönder